تبلیغات
کانـون مـهـدویــت دانـشگـاه پـیـام نـور مـرکـز کـرمـانـشـاه( مــنـتــظــران پــیــام نــور )
photo #1
photo #2
photo #3
photo #4
photo #5
photo #6
photo #7
السلام علیک یا ابا صالح المهدی
لهى عَظُمَ الْبَلاَّءُ وَبَرِحَ الْخَفاَّءُ وَانْکَشَفَ الْغِطاَّءُ وَانْقَطَعَ الرَّجاَّءُ وَضاقَتِ الاْرْضُ وَمُنِعَتِ السَّماَّءُ واَنْتَ الْمُسْتَعانُ وَاِلَیْکَ الْمُشْتَکى وَعَلَیْکَ الْمُعَوَّلُ فِى الشِّدَّةِ وَالرَّخاَّءِ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ
اُولِى الاْمْرِ الَّذینَ فَرَضْتَ عَلَیْنا طاعَتَهُمْ وَعَرَّفْتَنا بِذلِکَ مَنْزِلَتَهُمْ فَفَرِّجْ عَنا بِحَقِّهِمْ فَرَجاً عاجِلا قَریباً کَلَمْحِ الْبَصَرِ اَوْ هُوَ اَقْرَبُ یا مُحَمَّدُ یا عَلِىُّ یا عَلِىُّ یا مُحَمَّدُ اِکْفِیانى فَاِنَّکُما کافِیانِ وَانْصُرانى فَاِنَّکُما ناصِرانِ
یا مَوْلانا یا صاحِبَ الزَّمانِ الْغَوْثَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى السّاعَةَ السّاعَةَ السّاعَةَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطّاهِرینَ
خدایا بلاء عظیم گشته و درون آشکار شد و پرده از کارها برداشته شد و امید قطع شدو زمین تنگ شد و از ریزش رحمت آسمان جلوگیرى شد و تویى یاور و شکوه بسوى تو است و اعتماد و تکیه ما چه در سختى و چه در آسانى بر تو است خدایا درود فرست بر محمد و آل محمد
آن زمامدارانى که پیرویشان را بر ما واجب کردى و بدین سبب مقام و منزلتشان را به ما شناساندى به حق ایشان به ما گشایشى ده فورى و نزدیک مانند چشم بر هم زدن یا نزدیکتر اى محمد اى على اى على اى محمد
مرا کفایت کنید الزمان فریاد، فریاد، فریاد، دریاب مرا دریاب مرا دریاب مرا همین ساعت همین ساعت هم اکنون زود زود زود اى خدا اى مهربانترین مهربانان به حق محمد و آل پاکیزه اش
او چرا تنهاست؟


وَ أنَّ رَجعَتَکُم حَقٌّ لا رَیبَ فیها 

یَومَ لایَنفَعُ نَفساً ایمانُها لَم‌تَکُن آمَنَت مِن قَبل اَو کَسَبَت فی ایمانِها خَیراً(زیارت آل یاسین)

و (نیز گواهم بر) این که بازگشت شما (به این جهان)،‌ راست است و شکی در آن نیست؛

در آن روز که ایمانِ کسی که از پیش ایمان نیاورده‌باشد، یا از ایمان بهره‌ی نیکویی نداشته‌باشد، او را سود نمی‌بخشد ...

انگار خدا اهل بیت علیهما السلام را آفرید تا فقط به درد های دلمان گوش دهند . میخواندم در یکی از این شبکه های اجتماعی که " به هر کسی به اندازه لیاقتش بها بده نه به اندازه ی مرامت " دلم گرفت ... اگر دیدگاه شما هم مانند این انسانها باشد چه باید بکنیم ؟!

خواندم :" در این زمانه آدمها حتی حوصله ندارند به حرف های سر زبانی یکدیگر گوش دهند چه برسد به اینکه بخواهند سطر سطر روح نو را بخوانند ..." بغض کردم . خدا را شکر که این خاندان ،کرم را ارث برده اند و اهل نادیده گرفتنند ... این آدمها از یکدیگر چه می خواهند ؟ کاش توقع را بقچه ای می کردیم و گوشه ی انبار می گذاشتیم ، اگر این توقع از یکدیگر نبود زندگی زیباتر بود ...


فقط میدانم نه اینکه هیچکسی ، ولی خیلی ها منتظرت نیستند . دعا میکنند و می کنیم ولی فقط لب هایمان تکان می خورد چیزی به قلب هایمان نمی رسد ، قلب تکانی نمی خورد . به مردم کمک می کنیم ولی خدا می داند پشت این خیرات ها چه نیت هایی نهفته است .مهربانی هایمان را همه می بینند و به مهربانی شناخته می شویم ولی ... 


ای خدا ، فقط زودتر " او " را برسان ... 

                                    نگذار تا جمعه ای دیگر ... 

                                                      به او نیاز داریم به خدائیت که به او نیاز داریم ...




  12:18 ب.ظ  پنجشنبه 16 بهمن 1393  Maryam Azadi